Είμαστε σ εκαλό δρόμο...ίσως τον καλύτερο ποτε!!!81.300 έδειξε σήμερα το τέρας!!!!και το σημαντικότερο είναι ότι νιώθω να μπορώ να το ελέγξω. Να μπορώ να καταλαβαίνω πόσο πρέπει να τρώω, γιατί απλούστατα δεν θέλω να φάω άλλο. Έχειέρθει μια σημαντικό ισοροπία στο φαγητό, εκείνη που τόσα πολλά χ΄ρονια γύρευα..
Συνεχίζουμε με χαρά. Τα παντελόνια που αγόρασα τέλος Αυγούστου και ήταν μικρότερα, ήδη μου μπάινουν. Μένει να είναι τέλεια...1-2 κιλά ακόμη. Και η θεραπεία του αρνιού, η πλαστική στην κοιλιά, επίσης φαίνεται ότι λειτουργεί. Και το λίπος φεύγει θεαματικά!!!!Και συνεχίζουμε με δύναμη, ισοροπία και χαρά.
Δευτέρα 12 Οκτωβρίου 2009
Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου 2009
Πάμε καλάαα!!!!
Ναι, γίνεται, έχει αρχισει να κατεβάινει!!!! 82.2!!!Καλό!!!! Συνεχίζουμε, είναι πιο εύκολο τώρα, έτσι δείχνει τουλάχιστον!!!I 'll be back!!!
Κυριακή 3 Μαΐου 2009
Ωχ....μας πιασανε...
Υποτίθεται ότι αυτό εδω είναι ένα εντελώς προσωπικό ημερολόγιο...όπου θα μπορώ να γράφω μόνο τα δικά μου...προσπαθώντας να ισοφαρίσω την έλλειψη γραψίματος αφού δε υπάρχει πια ο χρόνος....και η τρελλή διάθεση των προηγούμενων βιβλίων...
Όμως το σχόλιο που μόλις ανακάλυψα με οδηγεί σε άλλες διαστάσεις. Ένας ανγνώστης υπάρχει εδω...στο υποτίθεται "κρυμμένο" προσωπικό θέμα....
Ωχ, φαίνεται ουδέν κρυπτό υπό τον ήλιον...
Εντάξει, συνεχίζουμε αν και μάλλον σε άλλο τόνο...εκείνο της εσωτερικής ανάγκης, της αναζήτησης της μοναδικής που βγαίνει τόσο εύκολα κάποιες φορές από μέσα μου...
Ίσως να ειναι η στιγμή και της δημιουργίας κάτι νέου...κάτι απο αυτά που περιφέρονται μέσα στο μυαλό μου τον τελευταίο καιρό.
Αγαπητέ μου αναγνώστη, σ ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια..το όμορφο που είδες που αναφέρεται;;
Μια ώθηση με κάνει να θέλω να γράψω....αν υπάρχουν αναγνώστες υπάρχει και συγγραφέας...εξάλλου αυτός δεν είναι και ο λογος που έχω σταματήσει να γράφω έτσι δεν είναι;;;
Η άνοιξη είναι εδω...με τα πάνω της με τα κάτω της...οπως και η ζωή μας, που αγωνίζεται να βρίσκει τις στιγμές της ευτυχίας..του έρωτα όπως η κάθε ψυχή τον λαχταράει...της μοναδικής εφηβείας που φεύγει εύκολα...και έρχεται με την πρώτη ευκαιρία.
Ο κόσμος μπορεί να είναι σκληρός...και να απογοητεύει τόσο εύκολα...
Μα καλά, ακόμη δεν έχεις συνηθίσει τις απογοητεύσεις;; τι περιμένεις;; να μην υπάρχουν να σταματήσει η θάλασσα να έχει κύματα, το βουνό τις χαράδρες του, ο δρόμος τις στροφές του;;
Πόσο εύκολο είναι να νιώσεις τον πύργο σου να γκρεμίζεται...σε τραπουλόχαρτα πόνου, δεσμίδες δακρύων, ακόμη και οταν αυτές μένουν κρυμμένες στα θησαυφυλάκια της τραπεζας των χρόνων που μεσολαβούν από την πονεμένη εφηβεία...
Και πόσο δύσκολο να επιστρέψεις στην θετική σου ενέργεια, να το μεταλλάξεις σε θετική ενέργεια όλο αυτό, το μάυρο της άρνησης, της τρύπας στο νερό που μόλις έγινε...ή που αισθάνεσαι ότι έγινε...
Τα καλύτερα έρχονται....???έτσι δεν είναι????
Όμως το σχόλιο που μόλις ανακάλυψα με οδηγεί σε άλλες διαστάσεις. Ένας ανγνώστης υπάρχει εδω...στο υποτίθεται "κρυμμένο" προσωπικό θέμα....
Ωχ, φαίνεται ουδέν κρυπτό υπό τον ήλιον...
Εντάξει, συνεχίζουμε αν και μάλλον σε άλλο τόνο...εκείνο της εσωτερικής ανάγκης, της αναζήτησης της μοναδικής που βγαίνει τόσο εύκολα κάποιες φορές από μέσα μου...
Ίσως να ειναι η στιγμή και της δημιουργίας κάτι νέου...κάτι απο αυτά που περιφέρονται μέσα στο μυαλό μου τον τελευταίο καιρό.
Αγαπητέ μου αναγνώστη, σ ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια..το όμορφο που είδες που αναφέρεται;;
Μια ώθηση με κάνει να θέλω να γράψω....αν υπάρχουν αναγνώστες υπάρχει και συγγραφέας...εξάλλου αυτός δεν είναι και ο λογος που έχω σταματήσει να γράφω έτσι δεν είναι;;;
Η άνοιξη είναι εδω...με τα πάνω της με τα κάτω της...οπως και η ζωή μας, που αγωνίζεται να βρίσκει τις στιγμές της ευτυχίας..του έρωτα όπως η κάθε ψυχή τον λαχταράει...της μοναδικής εφηβείας που φεύγει εύκολα...και έρχεται με την πρώτη ευκαιρία.
Ο κόσμος μπορεί να είναι σκληρός...και να απογοητεύει τόσο εύκολα...
Μα καλά, ακόμη δεν έχεις συνηθίσει τις απογοητεύσεις;; τι περιμένεις;; να μην υπάρχουν να σταματήσει η θάλασσα να έχει κύματα, το βουνό τις χαράδρες του, ο δρόμος τις στροφές του;;
Πόσο εύκολο είναι να νιώσεις τον πύργο σου να γκρεμίζεται...σε τραπουλόχαρτα πόνου, δεσμίδες δακρύων, ακόμη και οταν αυτές μένουν κρυμμένες στα θησαυφυλάκια της τραπεζας των χρόνων που μεσολαβούν από την πονεμένη εφηβεία...
Και πόσο δύσκολο να επιστρέψεις στην θετική σου ενέργεια, να το μεταλλάξεις σε θετική ενέργεια όλο αυτό, το μάυρο της άρνησης, της τρύπας στο νερό που μόλις έγινε...ή που αισθάνεσαι ότι έγινε...
Τα καλύτερα έρχονται....???έτσι δεν είναι????
Τετάρτη 1 Απριλίου 2009
λίγες σκέψεις...
Τις τελευταίες μέρες, νιώθω και πάλι σαν το παλιό καλό καιρό...τότε που ηθελα να γράφω και να εκφράζομαι...νιώθω λίγο ερωτικά, περισσότερο από συνήθως...άρα πολύ ερωτικά..είναι και αυτή η άνοιξη που έρχεται...δειλά δειλά κάνει τα βήματα της...σε έα πεδίο συννεφιάς, μουντάδας, ζέστης όμως....με την ώρα που άλλαξε, και την καρδιά μου α χτυπάει δυνατά, σε ήχους που τους είχα ξεχάσει..Με κανένα συγκεκριμένο λόγο όμως.
Πέρσι τέτοια μέρα ετοιμαζόμουν για την Νέα Υόρκη. Για το όνειρο μιας ζωής που έγινε πραγματικότητα. 30 Χρόνια όνειρο, βρήκε την φωλιά του να απαγγιάσει, να γλυτώσει τον πόνο της ανυπαρξίας της ανεκπλήρωτης επιθυμίας.
Και εκεί, στην γέφυρα του Μπρούκλυν, έζησε, τραγούδησε, πόνεσε και λυτρώθηκε μαζί...στην ατελείωτη εκείνη ηρεμία της ψυχής που ολοκλήρωσε την πορεία της μέσα σε αυτό το όνειρο. Μας εφηβείας επώδυνης, πονεμένης, ματωμένης, με ένα μέλλον νεανικό το ίδιο πονεμένο και μοναχικό.
κι όμως, για όλα υπάρχει η λύτρωση. Η Ανάσταση. Η βόλτα στην γέφυρα του Μπρούκλυν, στην γέφυρα των ονείρων, που γεφύρωσε τελικά την ζωή μου, το παρελθόν και το παρόν, με το μέλλον πιο φωτεινό και αισιόδοξο...αφού όλα μπορούν να γίνουν σ αυτή τη ζωή. Αρκεί να το θέλεις να το περιμένεις...επανέρχομαι.....
Πέρσι τέτοια μέρα ετοιμαζόμουν για την Νέα Υόρκη. Για το όνειρο μιας ζωής που έγινε πραγματικότητα. 30 Χρόνια όνειρο, βρήκε την φωλιά του να απαγγιάσει, να γλυτώσει τον πόνο της ανυπαρξίας της ανεκπλήρωτης επιθυμίας.
Και εκεί, στην γέφυρα του Μπρούκλυν, έζησε, τραγούδησε, πόνεσε και λυτρώθηκε μαζί...στην ατελείωτη εκείνη ηρεμία της ψυχής που ολοκλήρωσε την πορεία της μέσα σε αυτό το όνειρο. Μας εφηβείας επώδυνης, πονεμένης, ματωμένης, με ένα μέλλον νεανικό το ίδιο πονεμένο και μοναχικό.
κι όμως, για όλα υπάρχει η λύτρωση. Η Ανάσταση. Η βόλτα στην γέφυρα του Μπρούκλυν, στην γέφυρα των ονείρων, που γεφύρωσε τελικά την ζωή μου, το παρελθόν και το παρόν, με το μέλλον πιο φωτεινό και αισιόδοξο...αφού όλα μπορούν να γίνουν σ αυτή τη ζωή. Αρκεί να το θέλεις να το περιμένεις...επανέρχομαι.....
Τρίτη 31 Μαρτίου 2009
Ο αγώνας συνεχίζεται....
ακόμη και αν η σημερινή δεν ήταν η καλύτερη μέρα, συνεχίζω με δύναμη.
Η ζυγαριά έχει δείξει και 83.600 αν και σήμερα ήταν λίγο πάνω από τα 84.
Όμως συνεχίζω, το παλεύω, καταφέρνω πολλές φορές να μην σκέφτομαι φαγητό, πράγμα που είναι πολύ σημαντικό για την προσπάθεια...
Η ζυγαριά έχει δείξει και 83.600 αν και σήμερα ήταν λίγο πάνω από τα 84.
Όμως συνεχίζω, το παλεύω, καταφέρνω πολλές φορές να μην σκέφτομαι φαγητό, πράγμα που είναι πολύ σημαντικό για την προσπάθεια...
Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2009
Welldone!!!
Επιτέλους, κάτι λειτουργεί!!!!
Στα 83,5 η ζυγαριά, μετά από αρκετό καιρό...κάτι γίνεται, έχω χαλαρώσει....αρκετά καλά θα έλεγα..........χαίρομαι, αλλά μένω και επιφυλακτική!!!!!!!!έχουν ξανασυμβεί αυτά και μετά πάλι χάλασε....και πρέπει να γίνει αυτή τη φορά, πρέπει να πέσει η ζυγαριά, πρέπει να την νικήσω...και να αποκτήσω και πάλι την αυτοπεποίθησή μου, την δύναμη μου, την θυληκότητά μου που τωρα είναι κάτω α΄πό το μηδέν!!!!!Welldone baby!!!!!!
Στα 83,5 η ζυγαριά, μετά από αρκετό καιρό...κάτι γίνεται, έχω χαλαρώσει....αρκετά καλά θα έλεγα..........χαίρομαι, αλλά μένω και επιφυλακτική!!!!!!!!έχουν ξανασυμβεί αυτά και μετά πάλι χάλασε....και πρέπει να γίνει αυτή τη φορά, πρέπει να πέσει η ζυγαριά, πρέπει να την νικήσω...και να αποκτήσω και πάλι την αυτοπεποίθησή μου, την δύναμη μου, την θυληκότητά μου που τωρα είναι κάτω α΄πό το μηδέν!!!!!Welldone baby!!!!!!
Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2009
Πάλι στα άσχημα....κουραγιο...
Και πάλι εδω....και πάλι στα 85....δεν μπορώ να πιστέψω αυτό που γίνεται...ή καλύτερα αυτόπου ΔΕΝ γίνεται.....δεν ξερω γιατί, δεν καταλαβαίνω γιατί...........
τουλάχιστον έσωσα τα χριστούγεννα, είχα χάσει εκείνα τα 2 κιλά...και τώρα είμαστε πάλι εδω.....από την αρ΄χη...το θέμα είναι ότι τα κιλα είναι αυτά, τελικά...δεν είναι ψέυτικα, είναι αληθινά, και είναι όλα δικά μου...κουράγιο....ξαναξεκινάμε...έρχεται καρναβάλι.....πρέπει να δοκιμάσω να χάσω βάρος.....είναι ανεπίτρεπτο αυτό που συμβάινει, με βαραίνουν τόσο πολυ!!!!
τουλάχιστον έσωσα τα χριστούγεννα, είχα χάσει εκείνα τα 2 κιλά...και τώρα είμαστε πάλι εδω.....από την αρ΄χη...το θέμα είναι ότι τα κιλα είναι αυτά, τελικά...δεν είναι ψέυτικα, είναι αληθινά, και είναι όλα δικά μου...κουράγιο....ξαναξεκινάμε...έρχεται καρναβάλι.....πρέπει να δοκιμάσω να χάσω βάρος.....είναι ανεπίτρεπτο αυτό που συμβάινει, με βαραίνουν τόσο πολυ!!!!
Τετάρτη 17 Δεκεμβρίου 2008
Πάω καλά...προσπαθώ και τα καταφε΄ρνω....το πρώτο δείγμα είναι το ένα κιλό κάτω, δείχνοντας τη ζυγαριά 84.300!!!!! Μόλις δυο μέρες έφτασαν για να επανέλθω στα γνωστά, όχι και πάλι αποδεκτά, νούμερα.
Ο θερμιδομετρητής ΄που ανέβασα είναι πολύ χρήσιμος, η ψυχολογία μου είναι καλύτερη απο εκείνη την προηγούμενης κυριακής...
Καποτε ανρωτιέμαι γιατί αφήνω αυτό το π΄ρογραμμα διατροφής, που ταυτόχρονα λογαριάζεται και ως όρια στην ζωή μου...είναι σαν να βάζω πειθαρχία και σε μένα και στους α΄λλους, και σε όλα...
είναι πολύ σημαντικό να το αντιμετωπίζω και έτσι γιατί πραγματικά μου δίνει δύναμη να μπορώ να καθορίσω πράγματα γύρω μου...
βέβαια το βράδυ είναι πιο δύσκολο, πρέπει να αντιστέκομαι περισσότερο...
όμως είναι τόσο όμορφο να τα καταφε΄ρνω, το ξέρω ότι μπορώ να το κάνω...αλλά κάτι εκεί με΄σα με εμποδίζει όταν δεν συμβαίνει, όταν παρασύρομαι, και αφήνομαι...και δεν με βοηθάω...ίσως νιώθω ότι δεν μου αξίζεινα με βοηθάω..αλλά είναι λάθος αυτό και το ξε΄ρω. Ταυτόχρονα, έχω καταλάβει αυτες τις με΄ρες, το γεγονός ότι αυτή η μοναξιά που βιώνω αυτο τον καιρό, και εννοώ και την κοινωνική μοναξιά, της μη εργασίας μου, το ότι δεν βρίσκομαι σε παρέες συναδέλφων να μιλήσω να συζητήσω κλπ. είναι κομμάτι απο εκεινο που τρέχει μέσα μου....και αλλάζει, το ξέρω....το κατανοώ, το περιμένω...κα΄τι αλλάζει εκεί βαθιά, δεν ξέρω τι είναι αλλά αλλάζει...και μαζί με αυτό θα αλάξω και εγω...ΚΑΙ σε εμφάνιση!!!!Προσπαθώ ,και τα καταφε΄ρνω!!!!
Ο θερμιδομετρητής ΄που ανέβασα είναι πολύ χρήσιμος, η ψυχολογία μου είναι καλύτερη απο εκείνη την προηγούμενης κυριακής...
Καποτε ανρωτιέμαι γιατί αφήνω αυτό το π΄ρογραμμα διατροφής, που ταυτόχρονα λογαριάζεται και ως όρια στην ζωή μου...είναι σαν να βάζω πειθαρχία και σε μένα και στους α΄λλους, και σε όλα...
είναι πολύ σημαντικό να το αντιμετωπίζω και έτσι γιατί πραγματικά μου δίνει δύναμη να μπορώ να καθορίσω πράγματα γύρω μου...
βέβαια το βράδυ είναι πιο δύσκολο, πρέπει να αντιστέκομαι περισσότερο...
όμως είναι τόσο όμορφο να τα καταφε΄ρνω, το ξέρω ότι μπορώ να το κάνω...αλλά κάτι εκεί με΄σα με εμποδίζει όταν δεν συμβαίνει, όταν παρασύρομαι, και αφήνομαι...και δεν με βοηθάω...ίσως νιώθω ότι δεν μου αξίζεινα με βοηθάω..αλλά είναι λάθος αυτό και το ξε΄ρω. Ταυτόχρονα, έχω καταλάβει αυτες τις με΄ρες, το γεγονός ότι αυτή η μοναξιά που βιώνω αυτο τον καιρό, και εννοώ και την κοινωνική μοναξιά, της μη εργασίας μου, το ότι δεν βρίσκομαι σε παρέες συναδέλφων να μιλήσω να συζητήσω κλπ. είναι κομμάτι απο εκεινο που τρέχει μέσα μου....και αλλάζει, το ξέρω....το κατανοώ, το περιμένω...κα΄τι αλλάζει εκεί βαθιά, δεν ξέρω τι είναι αλλά αλλάζει...και μαζί με αυτό θα αλάξω και εγω...ΚΑΙ σε εμφάνιση!!!!Προσπαθώ ,και τα καταφε΄ρνω!!!!
Δευτέρα 15 Δεκεμβρίου 2008
Συνεχίζω με πρόγραμμα...
Τελικά η χθεσινή μέρα, καλύτερο πρωινό ξύπνημα, επλίζω να είναι και το ξύπνημα που έχω ανάγκη...εκείνη η αίσθηση της κατάντιας, του μεγάλου φουσκωματος, (που σήμερα φάνηκε ότι ίσως είναι και λόγω περιόδου, χωρίς να πρέπει για άλλη μια φορά να το δικαιολογήσω!!!), της αίσθησης ότι έχω γίνει σαν την γρούνα του κούρου!!!, με έκανε να αρχίζω να σκέφτομαι, και να το κάνω, ένα πρόγραμμα διατροφής!! Εκείνο που έχει τα λαχανικά του, το κοτόπουλο ή το ψάρι του(και τα φιλετάκια που έχω βρεί είναι θαύμα για την δουλειά αυτή). Και είναι η ώρα να βάλω τον εαυτό μου σε μια πειθαρχία,σε μια σειρά, που θα κάνει καλό και στην ψυχολογία του εαυτού μου. Νιώθω ότι τον έχω παραμελήσει όσο δεν παίρνει. Φυσικά, έγινε και η σχετική συζήτηση με τον ΣΤ. γιατί όλο αυτό έχει και εκεί τα θέματα του. Αλλά εκείνος έχει τα δικά του και εγω οφείλω να έχω τα δικά μου. Το να αρχίζω να γράφω ξανά, μπορεί να έιναι και μια απο τις λύσεις, πάντως σιγουρα οφείλω και έχω ανάγκη να προσεξω τον εαυτό μου. Μου έχει κανει κακο και το γεγονός ότι δεν έχω ένα πρόγραμμα δουλειάς, μια σειρά, το ξυπνητήρι που θα με σηκώσει το πρωί, να κάνω τα συγκεκριμένα που πρέπει. Τώρα είναι τελείως χαλαρή, σε ένα στυλ που δε νοιάζομαι για εργασιακά θέματα. και αυτό είναι κακό για την ψυχολογία μου. Που όμως θα ήταν διαφορετική αν νοιαζόμουν και περνούσα καλύτερα με μένα!!Οι δύο μας, μόνες μας, όπως τότε στο Λονδίνο, που έγινε εν μέρει βέβαια και το καλοκαίρι, αλλα δεν γίνεται αυτο τον καιρό!!Όχι όπως θα ήθελα για να με νιώσω λιγο πιο βαθιά...και μάλιστα τώρα που θα ήταν πιο εύκολο με τους διαλογισμούς που με βοηθάνε να δω μέσα μου να βρίσκω την ψυχή μου τόσο πολύ όμορφα...
η ζυγαριά ήταν στα 85.300 χθες....και παρότι δεν μου αρέσει καθόλου που το αναφέρω πρέπει να το πω, να το συνηδειτοποιήσω....να το ακούσω, να το νιώσω....πολλά τα κιλά....και μόνο εγω, με μένα, μπορώ να το βοηθήσω....καλη επιτυχία, τα καλύτερα έρχονται...λαχανικά, κοτοπουλάκι, ψαράκι....λίγ ο ψωμάκι και πολύ όραμα.....και όλα μπορούν να γίνουν!!!!
η ζυγαριά ήταν στα 85.300 χθες....και παρότι δεν μου αρέσει καθόλου που το αναφέρω πρέπει να το πω, να το συνηδειτοποιήσω....να το ακούσω, να το νιώσω....πολλά τα κιλά....και μόνο εγω, με μένα, μπορώ να το βοηθήσω....καλη επιτυχία, τα καλύτερα έρχονται...λαχανικά, κοτοπουλάκι, ψαράκι....λίγ ο ψωμάκι και πολύ όραμα.....και όλα μπορούν να γίνουν!!!!
Τρίτη 11 Νοεμβρίου 2008
Νέο ξεκίνημα΄...και πάλι απο την αρχή!
Δυστυχως έφτασαν μόνο λίγοι , πολυ λίγοι μήνες για να ξαναδείξει η ζυγαριά το 85!
Και πάλι είμαι σε εκείνη την κατάσταση της γουρνισιάς, του ξεσαλώματος χωρίς να πεινάω! Ψάχνω συνταγές, φτιάχνω πράγματα, τα τρώω, τρώω γλυκά εκεί που δεν με ένοιαζε για γλυκά...δεν μπορώ να καταλάβω γιατί συνέβη αυτό, προφανώς ήμουνα σε αυτή τη φάση. Όμως εκείνη η καλοκαιρινή αίσθηση, ότι μπορώ και να τα καταφέρω, εκείνο το συναίσθημα του δεν πεινάω δεν τρώω ήταν υπέροχο!!! Δεν μπορώ να θυμηθώ τι ήταν εκείνο που με έκανε να πισωγυρίσω...δεν θυμάμαι πραγματικά. Ίσως η σεξουαλική κατάσταση, ίσως κάτι άλλο, αν και ο Σεπτέβρης δεν ήταν κακός μήνας εργασιακά. Με πολύ δουλειά , με γεμάτες μέρες. Αντίθετα ο Οκτώβρης είχε ελλείψεις, ο Νοέμβρης....χμ,,,όχι και πολύ καλός με΄χρι τώρα. Γιατί τώρα ξεκινάμε απο την αρχή...και πάλι με την προσπάθεια απλά να μην τρώω όταν δεν πεινάω...να ακούω και πάλι τα συναισθήματά μου, το σώμα μου, να μην πιέζω πράγματα που δεν εχουν λόγο να πιέζονται. Ξεκινάμε και πάμε....και τα καλύτερα έρχονται!!!Μπορούν να έρθουν γιατί έχει ξανασυμβεί,.,και ξέρω ότι μπορεί να γίνει ΤΩΡΑ!!!
Και πάλι είμαι σε εκείνη την κατάσταση της γουρνισιάς, του ξεσαλώματος χωρίς να πεινάω! Ψάχνω συνταγές, φτιάχνω πράγματα, τα τρώω, τρώω γλυκά εκεί που δεν με ένοιαζε για γλυκά...δεν μπορώ να καταλάβω γιατί συνέβη αυτό, προφανώς ήμουνα σε αυτή τη φάση. Όμως εκείνη η καλοκαιρινή αίσθηση, ότι μπορώ και να τα καταφέρω, εκείνο το συναίσθημα του δεν πεινάω δεν τρώω ήταν υπέροχο!!! Δεν μπορώ να θυμηθώ τι ήταν εκείνο που με έκανε να πισωγυρίσω...δεν θυμάμαι πραγματικά. Ίσως η σεξουαλική κατάσταση, ίσως κάτι άλλο, αν και ο Σεπτέβρης δεν ήταν κακός μήνας εργασιακά. Με πολύ δουλειά , με γεμάτες μέρες. Αντίθετα ο Οκτώβρης είχε ελλείψεις, ο Νοέμβρης....χμ,,,όχι και πολύ καλός με΄χρι τώρα. Γιατί τώρα ξεκινάμε απο την αρχή...και πάλι με την προσπάθεια απλά να μην τρώω όταν δεν πεινάω...να ακούω και πάλι τα συναισθήματά μου, το σώμα μου, να μην πιέζω πράγματα που δεν εχουν λόγο να πιέζονται. Ξεκινάμε και πάμε....και τα καλύτερα έρχονται!!!Μπορούν να έρθουν γιατί έχει ξανασυμβεί,.,και ξέρω ότι μπορεί να γίνει ΤΩΡΑ!!!
Τετάρτη 10 Σεπτεμβρίου 2008
καλό φθινοπωρο με καλά νέα!!

Γυρισαμε, ακομη βέβαια δεν μυρίζει φθινοπωρο. Το καλοκαίρι ήταν πολύ δημιουργικό, πάρα πολύ θα έλεγα.
η ζυγαριά έχει αποφασίσει οτι δεν μπορεί να με νικήσει. Δείχνει 81.6. Αν και προχθές έδειξε 80.6!!! Που βέβαια μου δημιούργησε απίστευτα καλό συναίσθημα.
Πάντως το μυστικό είναι ένα. Η αρμονία και η συμφωνία μέσα μου, η ισορροπία που νιώθω να έχω ΄φθάνουν για να τρώω μόνο όταν πεινάω, και μόνο όσο χρειάζομαι. η ζυγαριά κατεβαίνει, σιγά σιγά έστω, αλλά και εγώ δεν στερούμαι κάτι, τρώω ότι ζηλεύω, δεν τύψεις. Νιωθω καλά, έπεσα ένα νούμερο σουτιέν, η διαφορά φαίνεται, την νιώθω, συμβαίνει και είναι όμορφο. Όμορφο πάνω απ' όλα είναι το γεγονός ότι δεν πιέζω τον εαυτό μου με έξτρα φαγητό, ότι μπορω να αναγνωρίσω πόσο μου χρειάζεται να φάω, ΄΄οτι δεν βασινίζομαι με πολυ φαγητό...και αυτό έχει την μεγαλύτερη αξία.
Το μυστικό δουλεύει!!! Και ότι επιθυμείς γίνεται!!!!Αρκεί να το πιστέψεις!!!
Σάββατο 28 Ιουνίου 2008
όλα καλά....
Μπορεί να μην γράφω συχνά όμως όλα πάνε καλά. Η ζυγαριά δείχνει πια σταθερά 82.5 και εγω νιώθω εντάξει. Δεν είναι τόσο θεαματικά όσο θα ήθελα, όμως το θέμα είναι να κατεβαίνει σιγά σιγα και εγω να οτ νιώθω....όπως δηλαδή συμβαίνει. Το ξέρω ότι γίνεται, δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνει με θεαματι΄κό τρόπο, συμβαίνει όμως και το νιώθω.
Ο καφές συνεχίζει να συνοδεύει την φρυγανιά μου. Ελαφρύ μεσημεριανό, κρατιέμαι καλά, άριστα θα έλεγα όταν βγαίνω βράδυ. Το σπουδαίο που μου αρέσει πολύ και μου δίνει δυνάμεις και πολύ πολύ αυτοπεποίθηση είναι η αίσθηση ότι προσε΄χω εμένα, τον ευατό μου, μου δίνει δυναμη αυτό, ξε΄ρω ότι δεν μου χρειάζεται πολύ φαγητό παρά μόνο όσο έχω ανάγκη για να ζήσω. Και με προσέχω, δε με ταλαιπωρώ με έξτρα ποσόστητες που δεν μου χρειάζονται. Μ αρέσει πολύ αυτό, θα το συνεχίσω, θα αγωνισθώ για να το συνεχίσω, για να μην με αφήσω να πέσω και πάλι στα παλιά συνηθισμένα αυτοκαταστροφικά υπερφαγικά, για την ηλικία και εποχή, επεισόδια.
Συνεχίζω, τα καλύτερα είναι εδω!!!!!
Ο καφές συνεχίζει να συνοδεύει την φρυγανιά μου. Ελαφρύ μεσημεριανό, κρατιέμαι καλά, άριστα θα έλεγα όταν βγαίνω βράδυ. Το σπουδαίο που μου αρέσει πολύ και μου δίνει δυνάμεις και πολύ πολύ αυτοπεποίθηση είναι η αίσθηση ότι προσε΄χω εμένα, τον ευατό μου, μου δίνει δυναμη αυτό, ξε΄ρω ότι δεν μου χρειάζεται πολύ φαγητό παρά μόνο όσο έχω ανάγκη για να ζήσω. Και με προσέχω, δε με ταλαιπωρώ με έξτρα ποσόστητες που δεν μου χρειάζονται. Μ αρέσει πολύ αυτό, θα το συνεχίσω, θα αγωνισθώ για να το συνεχίσω, για να μην με αφήσω να πέσω και πάλι στα παλιά συνηθισμένα αυτοκαταστροφικά υπερφαγικά, για την ηλικία και εποχή, επεισόδια.
Συνεχίζω, τα καλύτερα είναι εδω!!!!!
Τρίτη 24 Ιουνίου 2008
Καλά πάμεεε!!!
Παρότι δεν έχω γράψει κανά δυο μέρες, όλα δείχνουν καλα.. η ζυγαριά έδειξε κι άλλο κάτω, αν και τώρα είμαι αδιάθετη που σημαίνει πρήξιμο και επιβάρυνση.
Ο καφές με την φρυγανιά, συνεχίσει...σήμερα το μεσημέρι έφαγα μια ομελετα με τυρί, και ελάχιστο ψωμί. Μπορώ να πω ότι πεινάω αν και οι έξοδοοι της προηγούμενης εβδομάδας δεν ήταν και το καλύτερο μου...
Τα ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ!!!!!!
Ο καφές με την φρυγανιά, συνεχίσει...σήμερα το μεσημέρι έφαγα μια ομελετα με τυρί, και ελάχιστο ψωμί. Μπορώ να πω ότι πεινάω αν και οι έξοδοοι της προηγούμενης εβδομάδας δεν ήταν και το καλύτερο μου...
Τα ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ!!!!!!
Παρασκευή 20 Ιουνίου 2008
Mmmm, λιγες σκέψεις!
Δεν έχω ζυγισθεί λίγες μέρες. Η αλήθεια είναι ότι φοβάμαι ...επειδή έχουν υπάρξει δυο βράδια που έφαγα έξω...και ειδικά χθες που ένιωσα ότι έπρεπε να σταμματήσω αλλά δεν το έκανα. Δεν έφαγα πάρα πολύ αλλά θα ήμουν καλύτερα αν ειχα φάει μόνο τα γνωστά. Τέλος πάντων. Ξέρω ότι φταίει το γεγονός της συνασιθηματικής πείνας περισσότερο....έχω αγανακτήσει πια με αυτό το μουσικό. Δεν αντέχω άλλο...έχω τα δικά μου, την απίστευτη κούραση που μου βγαίνει απο τις εργασίες που δεν τελειώνουν, έχω και αυτό...που ολόκληρη την ημέρα είναι το μόνο θέμα συζήτησης...καμμιά ανατροφοδότηση απο πουθενα...
για σήμερα...
πρωινό
ο καφες και η φρυγανιά με την μαρμελάδα.
Για το μεσημέρι δεν ξέρω τι θα γίνει μετά την εξαγωγή του δοντιού...Κύριος είδε!!!
Μακάρι να καταφερω να φάω κάτι μαλακό..
Επανέρχομαι ΚΑΙ με ζυγισμα αυτή τη φορά.
Τα καλύτερα ΄΄ερχονται!!! Και προυποθέτουν να αντέξω στην αντίσταση της κούρασης και της συναισθηματικής πεινας που με κυριευει. Το αναγνωρίζω όμως και ειναι σημαντικό!!!
για σήμερα...
πρωινό
ο καφες και η φρυγανιά με την μαρμελάδα.
Για το μεσημέρι δεν ξέρω τι θα γίνει μετά την εξαγωγή του δοντιού...Κύριος είδε!!!
Μακάρι να καταφερω να φάω κάτι μαλακό..
Επανέρχομαι ΚΑΙ με ζυγισμα αυτή τη φορά.
Τα καλύτερα ΄΄ερχονται!!! Και προυποθέτουν να αντέξω στην αντίσταση της κούρασης και της συναισθηματικής πεινας που με κυριευει. Το αναγνωρίζω όμως και ειναι σημαντικό!!!
Τετάρτη 18 Ιουνίου 2008
Ναι, συμβαίνει τώρα, βαδίζω στην τελειότητα.
Μια νέα μέρα και σήμερα, με νέους στόχους στο καθημερινο φαγητό. Η χθεσινή είχε λίγα περίεργα αφού βγήκαμε το βράδυ. Είχα φάει μονο ένα τοστ το μεσημέρι, οπότε το έσωσα το βράδυ με λίγα ΄πράγματα. Τ έγραψα για να τα τσεκάρω , φαίνεται να ειναι καλά. Δεν ζυγίστηκα πάλι, αλλά ξε΄ρω ότι συμβαίνει. Γίνεται και συμβαίνει τώρα. Βαδίζω στην τελειότητα, βαδιζω στο λέπτημα. Τα καλύτερα έρχονται!!!!
Πρωινό.
Ο καφές και η φρυγανιά μου, ωραία όπως πάντα, απολαυστικά στο μπαλκόνι με μουσικούλα.
Μεσημέρι(σχεδιάζω και θα υλοποιήσω)
Τοστάκι με τυρί- ζαμπόν-ντομάτα- μαύρο ψωμί
βραδάκι
Αν γίνουν όπως τα έχω σκεφτεί με μπάνιο στην πλάζ θα έχουμε σουβλάκια. Δυο πιστεύω. Και ίσως λιγα φρούτα στο ενδιάμεσο αν και τα δόντια μου ακόμη με δυσκολέυουν.
ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ, είναι στο δρόμο και δείχνουν τις φατσούλες τους μια βόλτα!!!
Πρωινό.
Ο καφές και η φρυγανιά μου, ωραία όπως πάντα, απολαυστικά στο μπαλκόνι με μουσικούλα.
Μεσημέρι(σχεδιάζω και θα υλοποιήσω)
Τοστάκι με τυρί- ζαμπόν-ντομάτα- μαύρο ψωμί
βραδάκι
Αν γίνουν όπως τα έχω σκεφτεί με μπάνιο στην πλάζ θα έχουμε σουβλάκια. Δυο πιστεύω. Και ίσως λιγα φρούτα στο ενδιάμεσο αν και τα δόντια μου ακόμη με δυσκολέυουν.
ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ, είναι στο δρόμο και δείχνουν τις φατσούλες τους μια βόλτα!!!
Δευτέρα 16 Ιουνίου 2008
Συμβαίνει τώρα, το νιώθω!!
Η ζυγαριά κατεβαινει. Με τον καφέ και την φρυγανιά έδειξε κάτω από 83. Συγκεκριμένα 82.9. Πολύ καλό το βρίσκω, εξαιρετικό.
Έτσι σήμερα η μέρα πήγε ως εξής:
Πρωινό
Το συνηθισμένο. Καφές- φρυγανιά -χαπάκι
Μεσημέρι.
Εδώ έγινε κάτι διαφορετικό αλλά νομίζω ότι είμαι εντάξει. Μισό ψάρι, κεφάλι κλπ, σαλάτα στο πιάτο, λίγους γόνους καλαμαριού ( κρατήθηκα πολύ σκληρά) μια μπουκιά ψωμί, τρεις πατάτες, μισο ποτηράκι μπύρα, και πολύ νερό. Καλά είναι τώρα που το βλέπω. Πάντως είναι γεγονός ότι το νιώθω να συμβαίνει , νιώθω να λεπταίω συνέχεια. Και μου αρέσει πολύ. Α, και τρια σύκα.
Επομένως, για βράδυ πρέπει να φάω κάτι ελαφρύ. Φρούτα πάλι, ή ένα τοστάκι αν νιώσω ότι όντως έφαγα λίγο το μεσημέρι. Και ναι, Τα καλύτερα έρχονται, ειναι στο δρόμο, τα νιώθω. Είχα καιρό να δω την ζυγαριά με 2 μετά το 8. YES!!!!!!
Έτσι σήμερα η μέρα πήγε ως εξής:
Πρωινό
Το συνηθισμένο. Καφές- φρυγανιά -χαπάκι
Μεσημέρι.
Εδώ έγινε κάτι διαφορετικό αλλά νομίζω ότι είμαι εντάξει. Μισό ψάρι, κεφάλι κλπ, σαλάτα στο πιάτο, λίγους γόνους καλαμαριού ( κρατήθηκα πολύ σκληρά) μια μπουκιά ψωμί, τρεις πατάτες, μισο ποτηράκι μπύρα, και πολύ νερό. Καλά είναι τώρα που το βλέπω. Πάντως είναι γεγονός ότι το νιώθω να συμβαίνει , νιώθω να λεπταίω συνέχεια. Και μου αρέσει πολύ. Α, και τρια σύκα.
Επομένως, για βράδυ πρέπει να φάω κάτι ελαφρύ. Φρούτα πάλι, ή ένα τοστάκι αν νιώσω ότι όντως έφαγα λίγο το μεσημέρι. Και ναι, Τα καλύτερα έρχονται, ειναι στο δρόμο, τα νιώθω. Είχα καιρό να δω την ζυγαριά με 2 μετά το 8. YES!!!!!!
Κυριακή 15 Ιουνίου 2008
Κυριακή της Πεντηκοστής!
Καλημέρα. Δεν κατάφερα να μείνω μόνο με το παστίτσιο χθες βράδυ, φάγαμε αρνακι και χοιρινό αλλά ευτυχώς!!!! δεν έφαγα πολύ. Και μόνο 3 φυστίκια αιγίνης απο εκείνα που καταβρίχθιζε ο Σταμ.
Πρωινό
Ο καφές μου και η φρυγανιά με την νέα μαρμελάδα βερύκκοκο που έφτιαξα και έγινε μιαμιαμ!!
Μεσημέρι
Θα φάω πάλι παστίτσιο γιατί τα δόντια μου δεν είναι στα καλύτερα τους. Φυσικά, τα χαπάκια μου που είμαι σίγουρη ότι κάνουν δουλειά. Και νιώθω πολύ καλύτερα.
Απόγευμα
Φρουτάκια, λίγα πολύ λίγα για μένα.
Βράδυ
Θα βγούμε απ' ότι φαίνεται, θα προσπαθήσω να κρατηθώ, θα το κάνω. Και πάμε καλά.
Τα καλύτερα έρχονται!!!!
Πρωινό
Ο καφές μου και η φρυγανιά με την νέα μαρμελάδα βερύκκοκο που έφτιαξα και έγινε μιαμιαμ!!
Μεσημέρι
Θα φάω πάλι παστίτσιο γιατί τα δόντια μου δεν είναι στα καλύτερα τους. Φυσικά, τα χαπάκια μου που είμαι σίγουρη ότι κάνουν δουλειά. Και νιώθω πολύ καλύτερα.
Απόγευμα
Φρουτάκια, λίγα πολύ λίγα για μένα.
Βράδυ
Θα βγούμε απ' ότι φαίνεται, θα προσπαθήσω να κρατηθώ, θα το κάνω. Και πάμε καλά.
Τα καλύτερα έρχονται!!!!
Σάββατο 14 Ιουνίου 2008
Καλά νέα!!
Έχω καλά νέα σήμερα. Η ζυγαριά έδειξε κι άλλο κάτω. 83,2 και συνεχίζει την κάθοδο. Βέβαια ζάλιζομουν το ΄πρωί, φταιει και το γεγονός ότι δεν είχα φάει καθόλου φρούτα λόγω δοντιών. Πετυχαίνει, η έλξη δουλεύει, θα σκανάρω και τις παλιές μου φωτό για καλύτερα αποτελε΄σματα. Το ξέρω ότι γίνεται, συμβαίνει τωρα, κάθε λεπτό νιώθω και λεπτότερη, Θα ΠΕΤΥΧΕΙ. Τα χαπάκια νομίζω ότι με βοηθάνε επίσης.
Πρωινό
ο καφές μου και η φρυγανιά με τη μαρμελάδα.
Δεκατιανό
ένα βερυκκοκο και μισό στην δοκιμή στη λαική. Ά και ένα κεράσι δοκιμής.
Μεσημερι
Ένα κομμάτι , όχι μεγάλο, παστίτσιο, 1 μπουκιά ψωμί, μισή ντομάτα, ελάχιστο τυρί.
Μετά εφαγα ένα βερύκκοκο που είχε γίνει σαν κομπόστα απο την μαρμελάδα που φτιάχνω.
Το απόγευμα φιλοδοξώ να σύνεχίσω με λίγα φρούτα και το βράδυ με ένα κομμάτι παστίτσιο αντίστοιχο του μεσημεριού.
Μια χαρά τα βλέπω τα πράγματα και αν φτιάξει και η διάθεση μου η μπλε θα είναι καλύτερα.
Τα καλύτερα έρχονται, το λέπτιμα συμβαίνει ΤΩΡΑ!!!
Πρωινό
ο καφές μου και η φρυγανιά με τη μαρμελάδα.
Δεκατιανό
ένα βερυκκοκο και μισό στην δοκιμή στη λαική. Ά και ένα κεράσι δοκιμής.
Μεσημερι
Ένα κομμάτι , όχι μεγάλο, παστίτσιο, 1 μπουκιά ψωμί, μισή ντομάτα, ελάχιστο τυρί.
Μετά εφαγα ένα βερύκκοκο που είχε γίνει σαν κομπόστα απο την μαρμελάδα που φτιάχνω.
Το απόγευμα φιλοδοξώ να σύνεχίσω με λίγα φρούτα και το βράδυ με ένα κομμάτι παστίτσιο αντίστοιχο του μεσημεριού.
Μια χαρά τα βλέπω τα πράγματα και αν φτιάξει και η διάθεση μου η μπλε θα είναι καλύτερα.
Τα καλύτερα έρχονται, το λέπτιμα συμβαίνει ΤΩΡΑ!!!
Παρασκευή 13 Ιουνίου 2008
Νεα μέρα, καλημέρα!
Καλημέρα. Νιώθω ηδη πιο ελαφριά, ένα κιλό κάτω τη ζυγαριά. Που σημαίνει ότι δεν ήταν πραγματικά κιλά, αλλά φούσκωμα. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει τιποτε, ΘΕΛΩ να πέσει κάτω απο τα 80 για αρχή.
Πρωινό
καφές, μια φρυγανιά με μαρμελάδα. Ευτυχώς που είναι και αυτή με βολεύει πολύ και με κρατάει.

Με δυσκολεύει κάποιες στιγμές. Νιώθω περίεργα, θέλω να φάω, ξέρω ότι είναι μονο συναισθηματική πείνα και προσπαθώ να την αντιμετωπίσω σκεφτόμενη ακριβώς αυτό. Ότι είναι μόνο συναισθηματική πείνα και όχι πραγματική. επίσης το πρόβλημα είναι ότι δεν μπορώ να φέρω τον εαυτό μου σε εκεινο το στάδιο που θα με βοηθήσει να λεπτύνω.
Μεσημέρι- βράδυ. Ένα πυρεξάκι κρέμας μπεσαμελ ψημένης, λίγο ψωμί και τα χαπάκια. Ελπίζω να μείνω σε αυτά, γιατί δεν είμαι και στα καλυτερα μου.
Τα καλύτερα έρχονται που λέει και η ξαδέλφη. Προσπαθώ, αυτό είναι σίγουρο και αντιστέκομαι σκληρά.
Πρωινό
καφές, μια φρυγανιά με μαρμελάδα. Ευτυχώς που είναι και αυτή με βολεύει πολύ και με κρατάει.
Με δυσκολεύει κάποιες στιγμές. Νιώθω περίεργα, θέλω να φάω, ξέρω ότι είναι μονο συναισθηματική πείνα και προσπαθώ να την αντιμετωπίσω σκεφτόμενη ακριβώς αυτό. Ότι είναι μόνο συναισθηματική πείνα και όχι πραγματική. επίσης το πρόβλημα είναι ότι δεν μπορώ να φέρω τον εαυτό μου σε εκεινο το στάδιο που θα με βοηθήσει να λεπτύνω.
Μεσημέρι- βράδυ. Ένα πυρεξάκι κρέμας μπεσαμελ ψημένης, λίγο ψωμί και τα χαπάκια. Ελπίζω να μείνω σε αυτά, γιατί δεν είμαι και στα καλυτερα μου.
Τα καλύτερα έρχονται που λέει και η ξαδέλφη. Προσπαθώ, αυτό είναι σίγουρο και αντιστέκομαι σκληρά.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)