Πρωινό
καφές, μια φρυγανιά με μαρμελάδα. Ευτυχώς που είναι και αυτή με βολεύει πολύ και με κρατάει.
Με δυσκολεύει κάποιες στιγμές. Νιώθω περίεργα, θέλω να φάω, ξέρω ότι είναι μονο συναισθηματική πείνα και προσπαθώ να την αντιμετωπίσω σκεφτόμενη ακριβώς αυτό. Ότι είναι μόνο συναισθηματική πείνα και όχι πραγματική. επίσης το πρόβλημα είναι ότι δεν μπορώ να φέρω τον εαυτό μου σε εκεινο το στάδιο που θα με βοηθήσει να λεπτύνω.
Μεσημέρι- βράδυ. Ένα πυρεξάκι κρέμας μπεσαμελ ψημένης, λίγο ψωμί και τα χαπάκια. Ελπίζω να μείνω σε αυτά, γιατί δεν είμαι και στα καλυτερα μου.
Τα καλύτερα έρχονται που λέει και η ξαδέλφη. Προσπαθώ, αυτό είναι σίγουρο και αντιστέκομαι σκληρά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου