
Ναι, οφείλω να το αντιμετωπίσω. Πρέπει να το δεχθώ να το σκεφτώ να το μελετήσω. Αλλά πρώτα απο όλα πρέπει να το πω. Η ζυγαριά εδειξε 85 κιλά. ΠΟΛΛΑ!!! Πάρα πολλά ακόμη και για την ψυχολογία μου η οποία όλα τα τελευταία χρόνια μου λέει ότι δεν είναι τα κιλά μου το θέμα. Ότι το θέμα είναι να είμαι καλά και αγαπητή και θελκτική ακόμη και με όσα κιλά έχω. Και έφτασα να απολαμβάνω το φαγητό μου περισσότερο απ' 'όσο μάλλον πρέπει. Άρα ήρθε η ώρα να μην το βλέπω έτσι, να αλλάξω τις σκέψεις μου, να γράφω εδώ να προσπαθώ να δω την κατάσταση με άλλο μάτι. Λοιπόν, μάλλον θα ανεβάζω και φωτο, θα τις σκανάρω όπως ήμουν τόοοοοτε, πολλά χρόνια πριν, όταν ήμουν στα 59, άντε στα 60 άντε στα 63. ή και στα 69. Και ξέρω ότι μπορώ να τα καταφέρρω. Το ξέρω ότι γίνεται, το ξέρω ότι συμβαίνει. Και συμβαίνει ΤΩΡΑ!!!!Ξεκινάμε:
Πρωινό: Καφές γαλλικός και μια φρυγανιά με μαρμελάδα. Αρκετό και καλό να με κρατήσει.
Έφθασε το μεσημέρι. Με πείνα αλλά την κρατάω. Πήρα το xs απο το φαρμακείο, αρκετά χρήματα, ελπίζω να βοηθήσει.
΄Μεσημέρι. Ένα τόστ με τυρί και πάριζα και μαύρο ψωμί. Έφαγα και 1/3 της μπριζόλας που είχε περισσέψει απο χθες. Νερό, και το χαπάκι.
Για το βράδυ, την γνωστή ώρα των 7 και κάτι έφαγα αλλο ένα τοστ, μια ντομάτα και λίγη ντιζονεζ.
Πιο βράδυ και επειδή με είχε πιάσει εκείνο το πράγμα του αδιάφορου, έφαγα λίγα κεράσια. Και κατάφερα να αντισταθώ στις πατάτες και στο κοτόπουλο του Σταμάτη. Έφαγα μόνο δυο πατάτες, και μια κουταλιά παγωτο. Αυτά είναι όλα. ΌΛα γίνονται και τα καλύτερα έρχονται γιατί συμβαίνει ΤΩΡΑ!!!