Τετάρτη 17 Δεκεμβρίου 2008

Πάω καλά...προσπαθώ και τα καταφε΄ρνω....το πρώτο δείγμα είναι το ένα κιλό κάτω, δείχνοντας τη ζυγαριά 84.300!!!!! Μόλις δυο μέρες έφτασαν για να επανέλθω στα γνωστά, όχι και πάλι αποδεκτά, νούμερα.
Ο θερμιδομετρητής ΄που ανέβασα είναι πολύ χρήσιμος, η ψυχολογία μου είναι καλύτερη απο εκείνη την προηγούμενης κυριακής...
Καποτε ανρωτιέμαι γιατί αφήνω αυτό το π΄ρογραμμα διατροφής, που ταυτόχρονα λογαριάζεται και ως όρια στην ζωή μου...είναι σαν να βάζω πειθαρχία και σε μένα και στους α΄λλους, και σε όλα...
είναι πολύ σημαντικό να το αντιμετωπίζω και έτσι γιατί πραγματικά μου δίνει δύναμη να μπορώ να καθορίσω πράγματα γύρω μου...
βέβαια το βράδυ είναι πιο δύσκολο, πρέπει να αντιστέκομαι περισσότερο...
όμως είναι τόσο όμορφο να τα καταφε΄ρνω, το ξέρω ότι μπορώ να το κάνω...αλλά κάτι εκεί με΄σα με εμποδίζει όταν δεν συμβαίνει, όταν παρασύρομαι, και αφήνομαι...και δεν με βοηθάω...ίσως νιώθω ότι δεν μου αξίζεινα με βοηθάω..αλλά είναι λάθος αυτό και το ξε΄ρω. Ταυτόχρονα, έχω καταλάβει αυτες τις με΄ρες, το γεγονός ότι αυτή η μοναξιά που βιώνω αυτο τον καιρό, και εννοώ και την κοινωνική μοναξιά, της μη εργασίας μου, το ότι δεν βρίσκομαι σε παρέες συναδέλφων να μιλήσω να συζητήσω κλπ. είναι κομμάτι απο εκεινο που τρέχει μέσα μου....και αλλάζει, το ξέρω....το κατανοώ, το περιμένω...κα΄τι αλλάζει εκεί βαθιά, δεν ξέρω τι είναι αλλά αλλάζει...και μαζί με αυτό θα αλάξω και εγω...ΚΑΙ σε εμφάνιση!!!!Προσπαθώ ,και τα καταφε΄ρνω!!!!

Δευτέρα 15 Δεκεμβρίου 2008

Συνεχίζω με πρόγραμμα...

Τελικά η χθεσινή μέρα, καλύτερο πρωινό ξύπνημα, επλίζω να είναι και το ξύπνημα που έχω ανάγκη...εκείνη η αίσθηση της κατάντιας, του μεγάλου φουσκωματος, (που σήμερα φάνηκε ότι ίσως είναι και λόγω περιόδου, χωρίς να πρέπει για άλλη μια φορά να το δικαιολογήσω!!!), της αίσθησης ότι έχω γίνει σαν την γρούνα του κούρου!!!, με έκανε να αρχίζω να σκέφτομαι, και να το κάνω, ένα πρόγραμμα διατροφής!! Εκείνο που έχει τα λαχανικά του, το κοτόπουλο ή το ψάρι του(και τα φιλετάκια που έχω βρεί είναι θαύμα για την δουλειά αυτή). Και είναι η ώρα να βάλω τον εαυτό μου σε μια πειθαρχία,σε μια σειρά, που θα κάνει καλό και στην ψυχολογία του εαυτού μου. Νιώθω ότι τον έχω παραμελήσει όσο δεν παίρνει. Φυσικά, έγινε και η σχετική συζήτηση με τον ΣΤ. γιατί όλο αυτό έχει και εκεί τα θέματα του. Αλλά εκείνος έχει τα δικά του και εγω οφείλω να έχω τα δικά μου. Το να αρχίζω να γράφω ξανά, μπορεί να έιναι και μια απο τις λύσεις, πάντως σιγουρα οφείλω και έχω ανάγκη να προσεξω τον εαυτό μου. Μου έχει κανει κακο και το γεγονός ότι δεν έχω ένα πρόγραμμα δουλειάς, μια σειρά, το ξυπνητήρι που θα με σηκώσει το πρωί, να κάνω τα συγκεκριμένα που πρέπει. Τώρα είναι τελείως χαλαρή, σε ένα στυλ που δε νοιάζομαι για εργασιακά θέματα. και αυτό είναι κακό για την ψυχολογία μου. Που όμως θα ήταν διαφορετική αν νοιαζόμουν και περνούσα καλύτερα με μένα!!Οι δύο μας, μόνες μας, όπως τότε στο Λονδίνο, που έγινε εν μέρει βέβαια και το καλοκαίρι, αλλα δεν γίνεται αυτο τον καιρό!!Όχι όπως θα ήθελα για να με νιώσω λιγο πιο βαθιά...και μάλιστα τώρα που θα ήταν πιο εύκολο με τους διαλογισμούς που με βοηθάνε να δω μέσα μου να βρίσκω την ψυχή μου τόσο πολύ όμορφα...
η ζυγαριά ήταν στα 85.300 χθες....και παρότι δεν μου αρέσει καθόλου που το αναφέρω πρέπει να το πω, να το συνηδειτοποιήσω....να το ακούσω, να το νιώσω....πολλά τα κιλά....και μόνο εγω, με μένα, μπορώ να το βοηθήσω....καλη επιτυχία, τα καλύτερα έρχονται...λαχανικά, κοτοπουλάκι, ψαράκι....λίγ ο ψωμάκι και πολύ όραμα.....και όλα μπορούν να γίνουν!!!!