Ο καφές συνεχίζει να συνοδεύει την φρυγανιά μου. Ελαφρύ μεσημεριανό, κρατιέμαι καλά, άριστα θα έλεγα όταν βγαίνω βράδυ. Το σπουδαίο που μου αρέσει πολύ και μου δίνει δυνάμεις και πολύ πολύ αυτοπεποίθηση είναι η αίσθηση ότι προσε΄χω εμένα, τον ευατό μου, μου δίνει δυναμη αυτό, ξε΄ρω ότι δεν μου χρειάζεται πολύ φαγητό παρά μόνο όσο έχω ανάγκη για να ζήσω. Και με προσέχω, δε με ταλαιπωρώ με έξτρα ποσόστητες που δεν μου χρειάζονται. Μ αρέσει πολύ αυτό, θα το συνεχίσω, θα αγωνισθώ για να το συνεχίσω, για να μην με αφήσω να πέσω και πάλι στα παλιά συνηθισμένα αυτοκαταστροφικά υπερφαγικά, για την ηλικία και εποχή, επεισόδια.
Συνεχίζω, τα καλύτερα είναι εδω!!!!!
